De Kansspelautoriteit wil de bescherming van financieel kwetsbare Nederlanders uitbreiden door het Centraal Register Uitsluiting Kansspelen (CRUKS) automatisch te koppelen aan het centraal curatele- en bewindregister (CCBR). Volgens KSA voorzitter Michel Groothuizen zou iedereen die onder bewind of curatele staat gedurende die periode ook automatisch moeten worden uitgesloten van deelname aan kansspelen.
Michel Groothuizen presenteert het voorstel in een recent verschenen blog, dat hij schreef naar aanleiding van de voortgangsbrief waarin staatssecretaris Van Bruggen haar plannen voor de verdere ontwikkeling van het CRUKS uiteenzet. De voorzitter noemt de aangekondigde wijzigingen een geschikt moment om ook de koppeling met het CCBR uit te werken.
Automatische registratie moet kwetsbare spelers beschermen
Waar het CRUKS nu vooral wordt gebruikt door mensen die zichzelf willen uitsluiten of door spelers die verplicht worden geregistreerd, ziet Groothuizen ruimte om het register breder in te zetten. Volgens hem verdienen personen die onder een wettelijke beschermingsmaatregel vallen extra bescherming tegen de financiële risico’s van gokken.
Het CCBR bevat de gegevens van iedereen voor wie een maatregel als curatele of bewindvoering van kracht is. Een directe koppeling tussen het CCBR en het CRUKS zou volgens de Ksa ervoor zorgen dat een aparte inschrijving in het uitsluitingsregister overbodig wordt.
Volgens Groothuizen wordt vanuit bewindvoerders en curatoren al geruime tijd gevraagd om deze maatregel. Ook wijst hij erop dat België en Duitsland een vergelijkbare koppeling tussen beide systemen al kennen.
“Vanuit bewindvoerders en curatoren wordt al geruime tijd aangedrongen op een maatregel van deze aard. Een rechtstreekse koppeling tussen het CCBR en het CRUKS zorgt ervoor dat een zeer kwetsbare groep zo goed mogelijk wordt beschermd. België en Duitsland passen een dergelijke werkwijze al toe.”
Verlenging van zes naar twaalf maanden krijgt steun
Van Bruggen maakte in haar voortgangsbrief eveneens bekend dat zij de verplichte minimale registratieperiode in het CRUKS wil verlengen. Concreet betekent dat een uitbreiding van de minimale inschrijving van zes naar twaalf maanden.
Groothuizen noemt dat een logische stap. Hij is van mening dat een langere minimale duur ervoor zorgt dat mensen niet al na relatief korte tijd opnieuw kunnen gokken. Daaraan voegt hij toe dat hij persoonlijk zelfs openstaat voor een nog langere periode.
“Wanneer iemand eenmaal in het CRUKS is opgenomen, blijft die registratie nu minimaal zes maanden van kracht. De staatssecretaris wil dat verlengen tot een jaar. Dat lijkt me een verstandig voornemen. Persoonlijk zou ik zelfs een langere minimale periode verdedigbaar vinden.”
Omdat het Commisiedebat over kansspelen is doorgeschoven tot na de zomer, adviseert Groothuizen de staatssecretaris om de recesperiode te gebruiken voor de voorbereiding van beide maatregelen: de verlenging van de minimale registratie én een automatische koppeling met het CCBR.
Nieuwe richtlijnen roepen vragen op over rol van de overheid
Naast zijn voorstellen voor het CRUKS staat Groothuizen stil bij de nieuwe richtlijnen voor limieten en draagkrachttoetsen die eerder vandaag zijn gepubliceerd. Die regels verplichten legale online casino’s in Nederland om bij bepaalde risicofactoren te beoordelen of een speler financieel in staat is zijn of haar speelgedrag te dragen.
Volgens de KSA voorzitter is dat tegelijkertijd een ingewikkeld onderwerp. Hij vraagt zich af waar de grens ligt tussen consumentenbescherming en overheidsbemoeienis. Naar zijn mening moet worden voorkomen dat kansspelbeleid verandert in inkomenspolitiek of dat burgers verschillend worden behandeld op basis van hun inkomen.
“Naar mijn mening moet kansspelbeleid niet worden ingezet als instrument voor inkomensbeleid. Hoeveel zouden mensen moeten mogen vergokken? Mag de overheid dat überhaupt voor hen beslissen? Daarom ben ik terughoudend met maatregelen die de keuzevrijheid van burgers beperken of uitsluitend uitgaan van iemands inkomen.”
Vergelijking met risicovolle investeringen
Ter illustratie van zijn standpunt over persoonlijke verantwoordelijkheid verwijst Groothuizen naar een voorbeeld uit de beleggingswereld. Hij wijst daarbij op beleggers die aandelen SpaceX kopen omdat zij verwachten dat het succes van Tesla zich zal herhalen en zij daardoor hopen een groot financieel rendement te behalen.
Diezelfde gedachte past hij toe op kansspelen. Ook wanneer iemand ervoor kiest de erfenis van haar opa te vergokken in plaats van te investeren in een woning, blijft dat volgens hem uiteindelijk een persoonlijke beslissing, hoe onverstandig die keuze ook kan zijn.